كتابهاي ضاله جاي گيرد؛1 از سوي ديگر، كوششهايي كه براي حمايت از تقديس يا تبرك او صورت گرفته پياپي با شكست مواجه شده است.
لوئيس سالواتور، دوك اعظم اتريش، از 1867 تا هنگام وفاتش در 1915، ميرامار، يعني جايي را كه رامول لول در 1276، مدرسهٴ شرقي خود را در آنجا داير كرد، به تصرف درآورد، و آن را بسيار آراست. در 1913، جامعهاي از فرانسيسيان طبقهٴ سوم در مونت راندا تشكيل شد.
24. چاپهاي مجموعهٴ آثار او.2
25. كتابنامهها.3
26. شرح حال و انتقادهاي قديم.4
27. نقد و تحليلهاي جديد.5
28. مطالعات ويژه.6
دربارهٴ شاه مانفرد، وبارتولوميوي مسينايي ¿ فصل مترجمان.
قديس توماي آكويني7
مندرجات: 1) زندگي و آثار؛ 2) تأثير آيين تومايي؛ 3) تأثير آيين تومايي در فلسفهٴ يهود؛ 4) متن؛ 5) ترجمههاي عبري؛ 6) كتابنامهها؛ 7) واژهنامهها؛ 8) شرحهاي مدرسي؛ 9) نقد كلي، شرح حالها؛ 10) فلسفه و الهيات؛ 11) سياست، حقوق و جامعهشناسي؛ 12) علم؛ 13) توما و يهود؛14) توما و اسلام.
1. زندگي و آثار ــ توماي آكويني در 1225، در يك خانوادهٴ اشرافي در روكاسِكّا (در كامپانيا) زاده شد؛ در مونته كاسينو و ناپل تحصيل كرد؛ در 1244، در ناپل به سلك دومينيكيان درآمد؛ در سر درس آلبرت كبير در پاريس و كلن حاضر شد؛ از 1252 تا 1259، در پاريس تحصيل كرد؛ از 1259 تا 1268، در دربار پاپ تدريس كرد (آناني، اورويِتو، رم، ويتربو)؛ در اثناي اين دوره بود، كه با ويلهم موربكي ملاقات كرد؛ در 1269، به پاريس بازگشت؛ در 1272، بار ديگر روانهٴ ايتاليا شد؛ در 7 مارس 1274، در صومعهٴ سيسترسيني فوسانووا، بين ناپل و رم، وفات كرد. او را مجتهد فرشته خصال، و جامع لقب دادند. در 1323، تقديس شد. رهبر آيين مدرسي مسيحي. از حدود 1252، فعاليت ادبي خود را آغاز كرد.